تبلیغات
تاریخ ، تمدن و فرهنگ ایران - مهمترین و قدیمی ترین اسناد تاریخی‌ در مورد مهاجرت‌ و پیدایش‌ اقوام‌ آریایی
تاریخ ، تمدن و فرهنگ ایران
پاینده ایران » زنده باد آزادی » جاوید ایران زمین
تاریخ ایران - فرهنگ و آداب پارسیان - امپراطوری ایران - پارسیان نیک اندیش - تمدن ایرانی - مقالات و حکایت های تاریخی ایران باستان - زن در ایران باستان - هخامنشیان

مهمترین و قدیمی ترین اسناد تاریخی‌ در مورد مهاجرت‌ و پیدایش‌ اقوام‌ آریایی

یکشنبه 25 مهر 1389

نویسنده: اهورا مزدا | طبقه بندی:ایران شناسی، 

مهمترین و قدیمی ترین اسناد تاریخی‌ در مورد مهاجرت‌ و پیدایش‌ اقوام‌ آریایی‌، كتاب‌ مقدس‌ اوستاست‌  بنا به‌ روایت‌ آغاز وندیداد اوستا، اهورا مزدا سرزمین‌ آریاویج‌ را در بهترین‌ مكانها آفرید. اما اهریمن‌ بر ضد او قیام‌ كرده‌ سرمای‌ سختی‌ در آن‌ سرزمین‌ پدید آورد و چون‌ به‌ سبب‌ سرمای‌ شدید و انبوهی‌ جمعیت‌ سكونت‌ در آن‌ دیار سخت‌ و ناگوار بود، شهرها و مكانهای‌ زیبای‌ دیگری‌ پدید آورد. به‌ موجب‌ مندرجات‌ آن‌ كتاب‌ مقدس‌، در هفت‌ كشور ایران‌ شانزده‌ ناحیه‌ به‌ وجود آمد:












1- بلخ‌ یا باختر - بلخ‌ در اوستا به‌ صورت‌ باختی‌ (Bakhti) و در پارسی‌ به‌ شكل‌ باختری‌ آمده‌ است‌. در اوستا برای‌ این‌ شهر دو صفت‌ ذكر شده‌ است‌: «من‌ اهورا مزدا چهارمین‌ كشوری‌ كه‌ آفریدم‌ بلخ‌ زیبا با پرچمهای‌ برافراشته‌ است‌. « دهالز » می‌گوید: نام‌ بلخ‌ در اوستا « باختی‌ » قید شده‌ است‌ و بعداً به‌ بلخ‌ تبدیل‌ یافته‌ است‌. این‌ شهر در خراسان‌ كنونی‌ واقع‌ و مركز مردم‌ باختر بوده‌ است‌. «بنا به‌ گفته‌ی‌ دارمستتر ، لفظ‌ باختی‌ و صفت‌ زیبا مندرج‌ در اوستا، در كتاب‌ مسعودی‌ به‌ « بلخ‌ الحسنا » ترجمه‌ شده‌ است‌. اكثر دانشمندان‌ اوستاشناس‌ محل‌ بلخ‌ را به‌ طور مبهم‌ در شمال‌ خراسان‌ می‌پندارند، در صورتی‌ كه‌ خرابه‌های‌ شهر مزبور در شمال‌ افغانستان‌، نزدیك‌ قصبه‌ای‌ به‌ همین‌ نام‌، و در سر جاده‌ای‌ واقع‌ شده‌ است‌ كه‌ از كابل‌ به‌ بخارا می‌رود و تا رود آمودریا پنجاه‌ كیلومتر فاصله‌ دارد.


شهر بلخ‌ مركز سرزمین‌ بلخ‌ و پایتخت‌ پادشاهان‌ كیانی‌ بوده‌ است‌. این‌ نام‌ به‌ یونانی‌ باكتریان‌ (Bactrian) خوانده‌ شده‌ و اسم‌ قدیمی‌تر آن‌ رازیاسپ‌ است‌. بنابر مندرجات‌ كتاب‌ قاموس‌ الاعلام‌ ، شهر بلخ‌ در دوران‌ پادشاهی‌ كی‌گشتاسب‌ كیانی‌ از شهرت‌ بیشتری‌ برخوردار بوده‌ است‌. این‌ شهر محل‌ ظهور زرتشت‌ و مركز تبلیغات‌ وی‌ بود. بلخ‌ از هجوم‌ مغولان‌ گزند فراوان‌ دید: در 617 به‌ وسیله‌ی‌ چنگیز و در 771 توسط‌ تیمورلنگ‌ با خاك‌ یكسان‌ گردید. با این‌ ترتیب‌ چنانچه‌ بخش‌ جنوبی‌ سرزمین‌ بلخ‌ قدیم‌ در شمال‌ افغانستان‌ و خراسان‌ واقع‌ شده‌ باشد، قسمت‌ شمالی‌ آن‌ در خاك‌ جمهوری‌ تاجیكستان‌ امتداد دارد. مون‌گیت‌ براساس‌ كاوشهایی‌ كه‌ توسط‌ كاوشگران‌ و باستان‌شناسان‌ شوروی‌ سابق‌ در قسمت‌ شمالی‌ شهر موصوف‌ صورت‌ گرفته‌، چنین‌ اظهارنظر می‌كند: «بلخ‌ در بستر آمودریا واقع‌ شده‌ است‌ و ساكنان‌ آن‌ نیاكان‌ مردم‌ امروزی‌ تاجیك‌ به‌ شمار می‌روند. شهر مزبور یكی‌ از امپراتوریهای‌ دوران‌ كهن‌ آسیای‌ مركزی‌ است‌. بخش‌ اعظم‌ سرزمین‌ قدیم‌ بلخ‌ در تاجیكستان‌ و ازبكستان‌ شوروی‌ و شمال‌ افغانستان‌ قرار گرفته‌ است‌. در سال‌ 1950 هیئت‌ حفاری‌ سغد و تاجیك‌ در بخش‌ كیقباد شاه‌ ، نزدیك‌ قصبه‌ی‌ كالای‌ میر (Kalai Mir) كاوشهایی‌ را آغاز نهادند. در اثر عملیات‌ مزبور، ساختمانهایی‌ مربوط‌ به‌ سده‌ی‌ چهارم‌ پیش‌ از میلاد پدیدار شد كه‌ دارای‌ حصاری‌ بلند بود. از مطالعه‌ی‌ وضع‌ گورها و دفن‌ مردگان‌ چنین‌ برمی‌آید كه‌ تاجیكهای‌ دوران‌ كهن‌ از ساكنان‌ بومی‌ بلخ‌ بوده‌ در مدت‌ چند هزارسال‌ مشخصات‌ خود را حفظ‌ كرده‌اند. از حفریات‌ بلخ‌ چنین‌ معلوم‌ می‌شود كه‌ گرچه‌ حمله‌ی‌ اسكندر ذوالقرنین‌ بدان‌ سرزمین‌ با كشتار و ویرانی‌ همراه‌ بوده‌ ولی‌ پس‌ از وی‌ فرهنگ‌ یونانی‌ در بلخ‌ رسوخ‌ كرده‌ است‌. در این‌ شهر چند معبد بودایی‌ كشف‌ شده‌ كه‌ یكی‌ از آنها در نزدیكی‌ قصبه‌ی‌ « دره‌ تپه‌ » بوده‌ است‌. در شهر « چاچی‌ » - از شهرهای‌ قدیم‌ بلخ‌ - آثاریك‌ تمدّن‌ روستایی‌ به‌ دست‌ آمده‌ است‌ كه‌ معلوم‌ می‌دارد در سده‌ی‌ دوم‌ پیش‌ از میلاد آهن‌ را در كوره‌های‌ بادی‌ به‌ مدد دم‌ دادن‌ نرم‌ و به‌ ادوات‌ و ابزار تبدیل‌ می‌كرده‌اند.




2- آریاویج‌ - این‌ ناحیه‌ در سمت‌ باختری‌ دریای‌ خزر واقع‌ و مشتمل‌ است‌ بر قفقازیه‌ و قسمت‌ شمالی‌ آذربایجان‌ كنونی‌ ایران‌ ناحیه‌ی‌ مزبور از جانب‌ خاور به‌ دریای‌ سیاه‌ و خزر و از باختر به‌ دریای‌ سیاه‌ می‌رسد و در ازای‌ آن‌ یك‌ هزار و پانصد كیلومتر است‌.

3- سغدیا سغدیان‌ (Sogdiana) - در كتابهای‌ فارسی‌ هر دو نام‌ قید گردیده‌ است‌. این‌ واژه‌ در اوستا به‌ صورت‌ Sughda و همراه‌ با كلمه‌ی‌ گاوو (Gau) آمده‌ است‌. دهارلز دانشمند فرانسوی‌ « گاوو » را پایتخت‌ سغدیان‌ می‌داند. اما به‌ عقیده‌ی‌ دارمستز ، «گاوو» به‌ زبان‌ پهلوی‌ یعنی‌ دشت‌، و بنابراین‌ از عبارت‌ مورد اشاره‌ی‌ اوستا، معنی‌ « دشت‌ سغد » مستفاد می‌شود كه‌ سراسر سبز و خرم‌ و باغ‌ و چراگاه‌ و مزرعه‌ بود. سغد در «دره‌ی‌ زرافشان‌» و كاشكا دریا واقع‌ شده‌ و پایتخت‌ آن‌ در گذشته‌ سمرقند بوده‌ است‌ كه‌ موّرخان‌ آن‌ را ماركاندا (Marcanda) نامیده‌اند. سمرقند در حمله‌ی‌ مغول‌ با خاك‌ یكسان‌ گشت‌ و ساكنان‌ آن‌ همه‌ به‌ هلاكت‌ رسیدند.
كاوشهای‌ مهمی‌ در خرابه‌های‌ این‌ شهر صورت‌ گرفته‌ و آثار گرانبهایی‌ از آن‌ به‌ دست‌ آمده‌ است‌. مركز شهر مزبور « ارك‌ » نام‌ داشت‌ و در سده‌ی‌ چهارم‌ پیش‌ از میلاد تمدّن‌ بزرگی‌ در آن‌ تشكیل‌ یافته‌ بود. همچنین‌ در خرابه‌های‌ پنچیكانت‌ (Pentchikent) اكتشافات‌ بزرگی‌ به‌ عمل‌ آم%D

نظرات() 
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر

← درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : اهورا مزدا

← لینکدونی

← طبقه بندی

← آرشیو

← لینکستان

← صفحات جانبی


← آخرین پستها

← نویسندگان

← ابر برچسبها

← آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :