تاریخ ، تمدن و فرهنگ ایران
پاینده ایران » زنده باد آزادی » جاوید ایران زمین
تاریخ ایران - فرهنگ و آداب پارسیان - امپراطوری ایران - پارسیان نیک اندیش - تمدن ایرانی - مقالات و حکایت های تاریخی ایران باستان - زن در ایران باستان - هخامنشیان

خلیج فارس

شنبه 20 تیر 1388

نویسنده: اهورا مزدا | طبقه بندی:خلیج فارس، 

بارها شنیده‌ایم افرادی در كشورهای عربی از طبقات گوناگون اجتماعی و حتی روشنفكرانی كه با ایران ضدیت دارند، از اصالت صحت و جایگاه تاریخی و حقوقی نام «خلیج‌فارس» با ایرانیان همدردی كرده‌اند. همچنین در كشورهای عربی شمال آفریقا، نویسندگانی هستند كه در دفاع از نام خلیج‌فارس، مطالبی منتشر كرده و هم‌زبانان خود را كه برای تغییر این نام تاریخی سرمایه‌گذاری می‌كنند، به شدت سرزنش كرده‌ و یادآور شده‌اند که مشکل خلیج، نام فارسی آن نیست، بلکه مشکلات متعدد دیگری است که اعراب و همسایه تاریخی شمالی آنان باید با همبستگی، به رفع آنها بپردازند.

در همین زمینه، یکی از این نویسندگان نوشته است: کشورهای عربی خلیج‌فارس تا یک قرن پیش در همه چیز به سواحل ایرانی وابسته بودند؛ از آرد و نان گرفته تا آجیل و خشکبار و هیچ خانه‌ای بدون کالای ایرانی نبود بسیاری از بومیان قرون گذشته در کویت و امارات یا ایرانیان بندری و یا عرب‌های ایرانی (هوله‌) بود‌ه‌اند؛ بنابراین، مشکلی میان توده‌های مردم در دو سوی خلیج وجود ندارد.

اما مشكل در میان عده معدودی از سیاسیون و دولتمردان و صاحبان سرمایه‌های نفتی است كه با رشوه‌های نفتی، تخم نفاق فرهنگی می‌پراكنند. هیچ مؤسسه و سازمان معتبر غربی، حاضر نیست اصالت نام خلیج‌فارس را زیر سؤال ببرد، مگر این‌كه پول خیلی سنگینی دریافت كرده باشد. در بیست سال گذشته، مقالات و كتاب‌هایی كه در دفاع از تغییر نام خلیج‌فارس در همین کشورهای جدید‌التأسیس، منتشر شده، بر سه موضوع استوار است:

1ـ «پلینی»، تاریخ‌نگار رومی‌ قرن اول میلادی در کتاب خود این دریا را خلیج عربی گفته است.
2ـ در سال 1762 «کارستن نیبور» نوشته است: سواحل خلیج‌فارس تابع دولت ایران نیست!

3ـ «رودریك اوون» در کتاب «حباب‌های طلایی در خلیج عربی» نوشته است: در همه نقشه‌هایی که دیده‌ام، خلیج‌فارس در آنها ثبت شد‌ه‌، اما من با زندگی در بحرین دریافتم که ساکنان دو سوی این دریا عرب هستند، پس ادب حکم می‌کند که ‌این دریا را «خلیج عربی» بنامیم.
4ـ كشورهای عربی بیشتر از ایران هستند.

در کتاب خلیج‌فارس، نامی ‌کهن‌تر از تاریخ مفصل به ‌این شبهه‌ها پاسخ داده شده است. در اینجا قصد ورود به ‌این مبحث نیست، ولی تكرار آن ادعا‌ها، پاسخ تیتروار زیر را ضروری می‌سازد:

1ـ مورد نخست، دروغ محض است، چون پلینی در کتابش، در دو مبحث جداگانه، از دو خلیج؛ یکی با نام خلیج عرب و دیگری خلیج‌فارس نام برده که خلیج عرب، همان خلیج عربه (عقبه‌) است که گاهی به دریای سرخ نیز اطلاق شده است، اما او درباره خلیج‌فارس نیز شرح مفصلی دارد كه البته با توجه به خطا‌هایی که در ضبط نام‌های جغرافیایی دو خلیج نامبرده نشان داده، به نظر می‌رسد وی شخصا به‌ این دریا‌ها سفر نکرده بود، در حالی که افرادی مانند «نیارخوس»، سردار اسکندر و افراد متعدد دیگری که سراسر خلیج‌فارس را پیمود‌ه‌اند، به دقت سواحل و مردمان را شرح داد‌ه‌اند؛ آنان حتی ساکنان اومانا (‌عمان‌) و شهرهایی در داخل شبه جزیره عربی را نیز فارس و ایرانی نامید‌ه‌اند.

2ـ در سال 1762 کارستن نیبور، دقیق‌ترین نقشه خلیج‌فارس تا آن زمان را با نام نقشه خلیج‌فارس و حتی جزایر سه‌گانه تنب و ابوموسی را برای نخستین بار در نقشه‌های جغرافیایی به دقت ترسیم و به نام ایران ثبت کرده است.

3ـ رودریک اوون، نماینده دولت استعماری انگلیس و عامل MI5 در بحرین بوده و کتابش را پس از ملی شدن نفت و قطع روابط ایران و انگلیس نوشته كه بیشتر یك كتاب سیاسی و فاقد ارزش علمی‌ است، ضمن آن که سازمان (‌کنفرانس) یکسان‌سازی نام‌های جغرافیایی سازمان ملل کمیته UNGEGN قطعنامه‌های متعددی دارد که تغییر نام‌های جغرافیایی (دریایی مشترک) به رسمیت شناخته شده را با هر توجیهی كه باشد، نمی‌پذیرد و محکوم می‌کند و حتی وجود چند نقشه و یا کتاب دلیلی بر تغییر نام نیست، همچنان که در 25 نقشه قرون گذشته، به جای دریای عمان و بحر عرب، نام دریای پارسی «PERSIAN SEA» به کار رفته، ولی ایران هرگز این نقشه‌ها را بهانه‌ای برای تغییر نام دریای عرب قرار نداده یا برای دریای خزر چهل نام در کتب و نقشه‌های متعددی از 2000 سال پیش به کار رفته و یا در اقیانوس هند، ده‌ها کشور و ملیت غیر هندی وجود دارند. این دلیل علمی‌ و پذیرفته‌ای نیست.

بدیهی است که ‌اندک نقشه و یا نوشته به نفع خلیج عربی در برابر سه هزار نقشه، سند و نوشته تاریخی و حقوقی در تأیید اصالت نام خلیج‌فارس، ارزش علمی‌ نداشته و به عنوان خطا و اشتباه نویسنده تلقی می‌شود، همان گونه که دو نفر از جغرافیا نویسان قرون وسطی، دریای خزر را «بحر فارس» و «بحر عجم» نامید‌ه‌اند!

4ـ پاسخ ادعای چهارم را می‌توان در متن كامل مصاحبه آقای مجدی عمر، معاون اول سابق شورای دفاع ملی مصر ـ که مجله «الاهرام» درشماره 219- 21/6/ 2001چاپ كرده است، یافت:
«نسل من به یاد دارد كه ما در ایام مدرسه در همه كتب و نقشه‌ها با لفظ خلیج‌فارس سر و كار داشتیم، ولی پس از مدتی به آن خلیج عربی اطلاق كردیم. این غیر منطقی، رذالت و پستی است؛ این كه چند كشور عربی در اطراف آن باشند دلیل نمی‌شود نامی‌ تاریخی را تغییر دهیم. حال برای این كه خود را از این مخمصه نجات دهیم، فقط آن را خلیج می‌نامیم؛ كدام خلیج؟! مگر خلیج بدون نام هم می‌شود».

در كتاب «تطویر العلاقات المصریه الایرانیه» مجموعه نویسندگان، چاپ مؤسسه مطالعات سیاسی و استراتژیك الاهرام 2002. قاهره در ص 190 به نقل از آقای پرفسور دكتر عبدالمنعم سعید، رئیس مركز تحقیقات سیاسی و استراتژیك الاهرام و نویسنده الشرق‌الاوسط چنین آمده است:

«به صراحت تمام بگویم هیچ مدرك و سند تاریخی ندیدم كه نام خلیج‌فارس را بتوان مستند بر آن تغییر داد. در همه نقشه‌ها و كتب تاریخی و حتی برخی از سخنرانی‌های ناصر و رهبران انقلاب از خلیج‌فارس صحبت شده است.
عده دیگری مانند پرفسور «عبدالهادی تازی»، رئیس گروه عربی نام‌های جغرافیایی كنفرانس یكسان‌سازی نام‌های جغرافیایی، مطالب مشابهی را نیز اظهار داشته است.

بحران هویت و بمب در حال انفجار
برخی روشنفکران و نویسندگان عرب، ضمن نگرانی اظهار می‌دارند، از کشورهای عربی خلیج‌فارس، تنها یك نام عربی باقی مانده و سنت‌های عربی و رسوم محلی به کلی از میان رفته است. مجلة «المجلة» در شماره 4/10/2006 در مقاله‌ای با نام «بمب در حال انفجار» مفصل به ‌این موضوع پرداخته است.

تلویزیون الجزیره نیز در برنامه «رو در رو» با پرداختن به ‌این موضوع از بحران‌های اجتماعی و مظاهر فساد و فحشا و جنایت در کشورهای عربی سخن گفته و علت این‌که به ازای هر تلویزیون خبری و عمومی‌ بیشتر از ده شبکه تلویزیونی ویژه رقص و آواز عربی وجود دارد، بررسی كرده است.

پرفسور «فهمی‌ هویدی»، نویسنده مشهور عرب، در مقاله‌ای در الشرق‌الاوسط ـ که بسیار مورد توجه رسانه‌های عربی قرار گرفت ـ در همین زمینه چنین نوشته است: «چند روز در امارات بودم و متوجه شدم كه تنها با تعداد اندكی از نزدیكانم می‌توانم عربی صحبت كنم و نگرانی من زمانی جدی شد كه بر اطلاعاتم افزودند و گفتند در مدارس و دانشگاه‌ها نیز زبان عربی در حال از میان رفتن است و تنها دروس در حد صرف و نحو به عربی ارایه می‌شود.

همچنین شنیدم كه مكاتبات رسمی‌ در ادارات نیز با انگلیسی انجام می‌شود. این فقط مشكل امارات نیست، بلكه به استثنای عربستان سعودی، همه كشورهای ساحل عربی خلیج‌فارس را در بر می‌گیرد؛ این همان مطلب ابن‌خلدون است كه می‌گوید: ملت مغلوب از فرهنگ ملت غالب پیروی می‌كند.

امروزه افراد غیر بومی ‌بین 70 تا 80 درصد جمعیت برخی كشورهای عربی خلیج‌فارس را تشكیل می‌دهند؛ این نسبت در دبی بیشتر از 90درصد و گویی یک بمب در حال انفجار در منطقه است.
هندی‌ها 60 درصد طبقه كارگر این كشورها را تشكیل می‌دهند‌ و 30 درصد پروژه‌های عمرانی دبی در اختیار هندی‌هاست.

روزانه شانزده پرواز بین هند و امارات برقرار است، حقوق بین‌الملل و سازمان‌های حقوق بشری برای این مهاجران، مرتب حقوق و امتیازاتی قایل می‌شوند؛ حال تصور بكنید چه چیزی از عروبت و فرهنگ عربی در خلیج می‌ماند؟!! هویت و امنیت خلیج در خطر است؛ خطر نفوذ شركت‌های غربی و حضور غربی‌ها نیز كمتر از هندی‌ها و آسیایی‌ها نیست.
جالب‌تر از این مقاله، اظهارنظرهای فراوان خوانندگان است که در زیر مقاله می‌آید:

عبدالرحمن یوسف (‌روزنامه نگار)، «مصر»، 13/12/2006 نوشته است: با این وضع، در منطقه خلیج (فارس) مبالغه نیست، اگر بگویم کشورها و فرهنگمان و زبانمان از روی نقشه جغرافیا حذف خواهد شد.

راشد عبدالله المهیری، «الامارات العربیة المتحدة»، می‌نویسد: من شخصا در دبی احساس آرامش ندارم، از دست این اجانب و فرهنگشان به دشت و صحرا می‌زنم. کشور در حال انفجار است (‌لا وجود و لا كیان للمواطن فی الامارات نهائیا الا صور بعض المسؤولین فی الجرائد‌).

نـائل حسن، «المملكة العربیة السعودیة»
من یک عرب هستم، ساکن سعودی كه هیچ رغبتی برای سفر به امارات متحده عربی ندارم و بیست سال پیش به آنجا سفر کردم و به تازگی نیز سفری داشتم، اما در آنجا عربی ندیدم. اگر بخواهم هندی‌ها را ببینم، بهتر است به هند بروم. چرا به امارات بروم؟ چه ارزشی دارد به کشور عربی بروم که در آن عرب نباشد (‌لأننی لو كنت أنوی الإختلاط بالهنود لذهبت إلى الهند بدلا ً من الذهاب إلى دبی... فعلا ً ما قیمة أن تذهب إلى بلد عربی لا عرب فیـه‌)؟

احمد بشارة ـ « كویت»، 13/12/2006
متأسفانه در منطقه تعصبات قومی ‌و جاهلی شدید است. چه اشکالی دارد که مردمانی مانند ایرانی‌ها و هندی‌ها که از قدیم در منطقه بود‌ه‌اند، در عمران منطقه شریک باشند؟ چرا حساسیت‌ها به سمت شرکت‌های غربی نیست؟ تا اوایل نیمه دوم قرن گذشته، ایران و هند، قبله عرب‌های خلیج بود.

منطقه علاوه بر منازعات و بحران‌های سیاسی از بحران‌های متعدد اجتماعی نیز رنج می‌برد که بخشی از آن ریشه در استعمار دارد، اما بخش دیگری در سوءتفاهم‌های فرهنگی و تاریخی و تعصاب طایفه‌ای و قبیله‌ای است. غربی‌ها جهان عرب را دنیایی پر از تناقض و تضاد‌های سیاسی و اجتماعی می‌بینند؛ جایی که از یک طرف، تأمین کننده سوخت صنعت غرب است و از سوی دیگر، تأمین کننده سوخت بمب‌های انفجاری انتحاری‌‌ها؛ مکانی که بیشترین درآمد سرانه جهان را دارا است، ولی بیشترین تعداد بی‌سواد را نیز در خود جای داده است.

جای تأسف است که برخی حکومت‌مداران و صاحبان صنایع، به جای راه حل اساسی برای مشکلات جدی و فوری منطقه به فکر تغییر نام هستند و به جای ساختن زیر بنا‌های فرهنگی به ظواهر امر اهمیت می‌دهند.

با این بحران هویتی که کشورهای عربی منطقه را تهدید می‌کند، تردیدی نیست كه تقریبا سه‌ملیون بومیان کشورهای امارات ـ قطر ـ بحرین ـ عمان و کویت از نظر فرهنگی، وضعیت بومیان استرالیا و نیوزلند را پیدا می‌کنند؛ بنابراین، نه رفتارهای تبعیض‌آمیز با مهاجران و نه تغییر نام، نمی‌تواند هویت و فرهنگ از دست رفته را باز آورد.

بهتر است پول‌های نفتی، صرف عمران و آبادانی و ترویج فرهنگ توسعه و صلح شود، نه صرف تغییر نام‌های جغرافیایی و همچنین بهتر است راه‌های علمی‌تر، منطقی‌تر و حكیمانه‌تر را برای این مشکل اساسی پیدا

نظرات() 
Cialis 20 mg
پنجشنبه 2 فروردین 1397 05:01 ق.ظ

Nicely put, With thanks!
cialis purchasing cialis from canada deutschland cialis online precios de cialis generico click here cialis daily uk tarif cialis france usa cialis online overnight cialis tadalafil we use it cialis online store legalidad de comprar cialis
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر

← درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : اهورا مزدا

← لینکدونی

← طبقه بندی

← آرشیو

← لینکستان

← صفحات جانبی


← آخرین پستها

← نویسندگان

← ابر برچسبها

← آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :